از این به بعد مطالب این وبلاگ رو در سایتkve.ir مشاهده فرمایید.

پرسش و پاسخ مهدوي ............................................کتابخانه گفتگوي ديني

امام مهدي(عج):

براي تعجيل فرج زياد دعا کنيد، چرا که همين دعا موجب گشايش براي خود شماست .

حضرت علي  عليه السلام:

ارادة حتمي خداوند بر اين قرار گرفته است که  دير يا زود  پايان حق، پيروزي و پايان باطل، نابودي باشد.

مهدويت يعني چه؟

مهدويت، يک انديشه و تفکر برگرفته از کتابهاي آسماني است که با فطرت و سنن عالم خلقت موافق است.باور به ظهور شخصی که جهان را پر از عدل و داد کرده و ريشه های ظلم و ستم را مي چيند. 

رجعت به چه معنی است؟کی اتفاق می افتد؟چه کسانی دوباره به دنیا بازمی گردند؟نظرات و استدلالات موافق ومخالف را شنیده اید؟

رجعت در این جا به مفهوم زنده شدن وبازگشتن گروهی از نیکان بسیار نیک وبدانی بسیار بد است به دنیا هنگام ظهور حضرت قائم(عج) تا نیکان با مشاهده ی دولت آن بزرگوار شادمان شوند و به فیض نصرتش مفتخر گردند و بدان نیز با مشاهده ی دولتی که هزگز نمی جواستند ببینند غمگین گردند وعقوبت وعذاب ببینند واما دیگر مردمان در قبرها می مانند تا در قیامت محشور گردند،چنان که در روایات آورده اند که؛رجوع نمی کند در رجعت، مگر کسی که ایمان محض دارد یا کفر محض.

کتاب مذکور،محتوی مطالبی پیرامون؛مهدی(عج) و رجعت،نشانه هایی از آخرالزمان،انتظار فرج

امام باقر(ع) فرمودند: اسلام بر پنج چیز بنا شده است. نماز و زکوة و حج و روزه و ولایت. آگاه باش که اگر مردی همه شب به عبادت قیام کند و همه روز را روزه بگیرد و همه ی مالش را صدقه بدهد وهمه عمرش را حج کند و ولایت ولّی خدا را نشناسد،او را بر خدای عز وجلّ ثوابی نیست و از اهل ایمان نباشد.

رجعت جمعی که اسامی آن ها در روایات آمده است:

(درسنامه ی دوره ی مقدماتی معارف مهدوی)

مولفان:مهدی حائری پور،مهدی یوسفیان،محمدامین بالادستیان

کتاب مذکور شامل پانزده درس که دارای مطالبی در مورد؛ضرورت طرح مباحث مهدویت،امام مهدی(عج) در یک نگاه،دوران اختفاحضرت،امام مهدی(عج) در آینه ی قرآن و روایات،امام مهدی(عج) از نگاه اهل سنت،غیبت امام زمان وعلل آن،فوائد امام غائب،ملاقات وطول عمر حضرت،انتظار،شرایط وعلائم ظهور،اهداف و برنامه ها حکومت جهانی حضرت،قلمرو ومدت حکومت حضرت،رجعت،آسیب شناسی مباحث مهدویت می باشد. باتوجه به نیاز گسترده ی جامعه به شناخت و معرفت امام وآموزش آن،مرکز تخصص مهدویت بر آن شد تا به کتاب، سامان آموزشی دهد. در این جا به برخی از این سرفصل ها می پردازیم:

یکی از موارد ضرورت طرح مباحث مهدویت،«بعد اعتقادی» است. اعتقاد بنیان اصلی زندگی است؛آنچه را که انسان در میدان عمل انجام می دهد،بی تردید به ساختار اعتقادی او برمی گردد. مهم ترین چیزی که به اعتقاد درست،شکل می دهد، معرفت است. با تحصیل معرفت می توان به این نتیجه رسید که؛امام زمان(عج) تداوم بخش امامت ائمه هدی(علیهم السلام) می باشند،او واسطه ی فیض الهی،خاتم الاوصیاء ومظهر رسول خداست،امام زمان طریق معرفت به آفریدگار است؛شناخت اولیای خدا و امامان معصوم مظهر اسمای الهی اند وشناخت درست آنان می تواند طریق معرفت خدا باشد.

حقیقت انتظار وجایگاه آن:انتظار،چشم به راه بودن است واین چشم به راهی به تناسب بستر و زمینه آن ارزش پیدا می کند وآثار و پیامدهایی دارد. انتظار حرکت و اقدام را می آفریند و به منتظر شکل می دهد وبه کارهای او جهت خاصی می بخشد. انتظار با چشم به در دوختن وحسرت خوردن تمام نمی شود؛بلکه در حقیقت انتظار،حرکت و نشاط وشور آفرینی نهفته است. این همان انتظار حکومت جهانی امام مهدی(عج) است که در روایات از آن به«انتظار فرج» یاد شده که؛آن را بهترین اعمال وعبادات،بلکه پشتوانه ی قبولی همه اعمال،شمرده است. 

مولف:عباس عزیزی

امید ناامیدان کیست؟کشتی نجات انسان ها کیست؟شافع روز قیامت کیست؟ امام حسین چه کرد،که به مقام کرم و جود رسید؟امام حسین چه کرد،که زیارت او،تربت او،یاد او،مهر او،اشک چشم برای او پراز برکت ورحمت است .جسم وقلب های بیمار را شفا می دهد.معجزات وکرامات امام حسین(ع) کم نظیر وشگفت آور است،در این جا به قطره ای ازاین دریای پرعظمت پرداخته شده است؛

نامگذاری حسین(ع) توسط خداوند:هنگامی که حضرت امام حسین(ع) متولد شد،حضرت رسول(ص) به اسماء فرمود:«ای اسماء،فرزندمن را بیاور.» اسماء می گوید:آن حضرت را در جامه ی سفیدی پیچیده وبه خدمت حضرت پیامبر(ص) بردم. حضرت او را گرفت ودر دامن خود گذاشت و در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه گفت. سپس جبرئیل نازل شد وگفت:«حق تعالی به تو سلام می رساند و می فرماید: چون علی(ع) نسبت به تو به منزله ی هارون نسبت به موسی(ع) است؛پس او را به اسم پسر کوچک هارون یعنی«شبیر» نام بگذار و چون لغت تو عربی است؛او را حسین(ع) بنام.»

نخستین کلام حسین(ع):درآن هنگام که هنوز حسین(ع) زبان نگشوده بود،پیامبر(ص) برای انجام نماز مستحبی ایستاد.حسین(ع) نیز درکنارش بود.رسول خدا(ص)فرمود:«الله اکبر»،حسین(ع)نتوانست این جمله را بگوید. پیامبر(ص) شش باراین جمله راتکرار کرد،ولی حسین(ع) هم چنان توان گفتن این جمله را به طور کامل نداشت. بار هفتم،حسین(ع) زبان گشود وبه طور کامل وشیوا جمله فوق را ادا نمود. امام صادق(ع) می فرماید:«از این رو گفتن 7تکبیر در آغاز نماز(قبل از تکبیرة الاحرام) سنت(مستحبی) گردید.»

 به این ترتیب نخستین کلام حسین(ع) هنگام زبان باز کردن،«الله اکبر» بود وسرانجام خون پاکش را برای بزرگداشت«الله اکبر» سخاوتمندانه و قهرمانانه ایثار کرد.